ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ

Posted: 11 Νοεμβρίου 2009 in ΒΙΝΤΕΟ, ΓΕΛΟΙΟ, ΚΕΙΜΕΝΑ, ΟΛΑ

Δημοσιεύθηκε ΕΔΩ

Το ξεμάτιασμα

Ο Γιώργος Μπεληγιάννης είναι συνταξιούχος Δάσκαλος. Κατάγεται και διαμένει στη Στενή.

Ψάχνοντας κάποτε στα αρχεία του, ανακάλυψε μια εργασία κάποιας μαθήτριάς του, όταν υπηρετούσε στη Χαλκίδα, που αναφερόταν στο «ξεμάτιασμα».

Αυτή η εργασία πρέπει να έχει γίνει πριν από τριάντα περίπου χρόνια, μιας και χρησιμοποιείται το παλιό τονικό σύστημα.

Εμείς διαβάσαμε αυτή την εργασία και ρωτήσαμε γυναίκες οι οποίες ξέρουν να ξεματιάζουν και μας είπαν ότι πράγματι αυτός είναι ο κλασικός τρόπος ξεματιάσματος, αν και σήμερα υπάρχουν κι άλλες τεχνικές όπως π.χ. το ξεμάτιασμα από τηλεφώνου.

Παραθέτουμε το κείμενο της εργασίας της μαθήτριας, έτσι ακριβώς όπως μας παραδόθηκε.

Το ξεμάτιασμα
Παίρνουμε ένα ποτήρι με νερό και ένα φλιτζάνι με λίγο λάδι. Σταυρώνουμε τον ματιασμένο, κρατώντας στο χέρι το ποτήρι με το νερό, ενώ συγχρόνως λέμε από μέσα μας τρεις φορές «Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά». Μετά, όταν το πούμε τρεις φορές αυτό, λέμε το «Πάτερ ημών». Όταν το πούμε και αυτό, βάζουμε το δάχτυλό μας μέσα στο φλιτζάνι με το λάδι και τις σταγόνες με το λάδι τις ρίχνουμε στο ποτήρι με το νερό. Όταν πέσουν πάνω στην επιφάνεια του νερού και όσο πάνε και ανοίγουν, τότε ξέρουμε ότι ο άλλος είναι ματιασμένος. Αν τις ρίξουμε και δεν ανοίξουν, τότε θα ξέρουμε ότι δεν είναι ματιασμένος.

Αμα τύχει και ξεματιάσουμε τον άλλον χωρίς λάδι (π.χ. σε μία εκδρομή) ναι μεν θα ξεματιαστεί ο άλλος αλλά θα ματιαστούμε εμείς οι ίδιοι.

Αν θέλουμε να μάθουμε σε κάποιον άλλον να ξεματιάζει, θα πρέπει να πούμε πρώτα πως ξεματιάζουμε, σε άντρα ή αγόρι και ύστερα να το μάθει ο άλλος ή η άλλη. Αν είναι άντρας μπορούμε να το πούμε κατευθείαν. Αν πάλι το ξέρει ο άντρας και θέλει να το μάθει ένας ή μία άλλη, μπορεί να το πει κατευθείαν.

Μπορούμε να ξέρουμε λίγο πολύ αν κάποιος μπορεί να είναι ματιασμένος αν έχει ζαλάδες κι αν κάθε ώρα και στιγμή χασμουριέται.

Παραπάνω γράφω ότι μπορεί να ξεματιάσουμε και χωρίς λάδι. Αυτό γίνεται ως εξής: σχηματίζουμε το χέρι μας όπως όταν κάνουμε το σταυρό μας και σταυρώνουμε τον άλλον λέγοντας από μέσα μας αυτά που γράφω παραπάνω. Μόλις τελειώσουμε, φτύνουμε το ματιασμένο και θα καταλάβουμε αν είναι ματιασμένος, αν σε όλη τη διάρκεια του ξεματιάσματος, χασμουρηθεί ο ματιασμένος ή εμείς.

Όταν τελειώσουμε το ξεμάτιασμα – γράφω παραπάνω – φτύνουμε τον ματιασμένο και λέμε. «Φτου να μην σε ματιάσω».

Αποστολίνα Ι. Χαλίλη

Δημοσιεύθηκε ΕΔΩ

Ξεμάτιασμα
Τι είναι το ξεμάτιασμα ?
Γίνονται καλά όσοι ξεματιάζονται ?
Είναι σωστό αυτό που κάνουν οι γιαγιάδες που μας ξεματιάζουν?
Απαντάει ο πάτερ Εφραίμ από το Αγιο Ορος

ξεμάτιασμα είναι ότι όλα αυτά τα μαγικά ανακατεύουν τον διάβολο με λόγια ή σύμβολα της εκκλησίας (όπως το σταύρωμα κατά το ξεμάτιασμα) προκειμένου να παραπλανηθούν οι πιστοί (μεγάλος τεχνίτης ο Τάγκαλος). Οπότε αν κάποιο παιδάκι νομίζουμε ότι δέχεται δαιμονική επίδραση, ας το βρέξουμε με λίγο αγιασμό κι ας του δώσουμε να πιεί προσευχόμενοι γι’ αυτό. Και όταν εμείς οι οι ίδιοι έχουμε κάτι ας κάνουμε την ευχή.

Ευχές για βασκανία ή για άλλες δαιμονικές επιδράσεις ΜΟΝΟΝ ο Ιερέας είναι αρμόδιος να διαβάσει τις σχετικές ευχές της εκκλησίας. Το ξεμάτιασμα είναι δαιμονική παγίδα. Ανακαυεύονται δαιμονικά με ιερά ονόματα. Αλλά τι σχέση μπορεί να υπάρχει μεταξύ φωτός και σκότου.

Πραγματικά η προσευχή διαλύει τις δαιμονικές ενέργειες αλλά θέλει προσοχή. Μη χρησιμοποιούμε “μαγικά” και τις προσευχές. Τι εννοώ? Ότι χρειάζεται η πίστη και η συνειδητή ζωή. Ενώ η μαγεία (το ξεμάτιασμα δηλαδή) έχει την εξής λογική με απότερο στόχο να υποτιμήση την προσευχή ρίχνοντας το βάρος στο τυπικό μέρος. Δηλαδή ασυνείδητα όσοι κάνουν “ξεμάτιασμα” έχουν την εντύπωση ότι όχι το “Πάτερ ημών” θα λύσει την όποια δαιμονική επήρεια, αλλά οι 3 φορές που θα το πούμε!

Το μάτιασμα (βασκανία) μπορεί πράγματι να συμβή. Και συμβαίνει συνήθως, όταν κάποιος εστιάζει το μάτι του σε κάποιο πρόσωπο, είτε με διάθεση φθόνου ή μίσους ή εκδικήσεως. Παρακινεί έτσι τον διάβολο να βλάψη το πρόσωπο αυτό. (Κάτι παρόμοιο ή και χειρότερο συμβαίνει, όταν στείλη κανείς προφορικά κάποιον…στον διάβολο ).

Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε, ότι ανθρώπους πού έχουν συνειδητή πνευματική ζωή (με ΑΝΕΛΛΙΠΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟ και ΤΑΚΤΙΚΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ) δεν τούς πιάνει το μάτι.

Αλλά κι αν τυχόν συμβή κάτι, οι σωστοί Χριστιανοί δεν καταφεύγουν σε κομπογιαννίτισσες ξεματιάστρες, άλλά στην ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΙΣΧΥΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ, δηλαδή στην ΙΕΡΟΣΥΝΗ.

Μόνο ο Ιερέας έχει δικαίωμα να διάβαση την ειδική ευχή «εις βασκανίαν». Μιά ευχή πού δεν περιέχει ανόητα λόγια, άλλά επικαλείται ξεκάθαρα τον μόνον «ιατρόν και Θεραπευτήν των ψυχών ημών». (Ξέρετε, άραγε, καμμιά ευχή της ‘Εκκλησίας πού να περιέχει αρλούμπες; Και είναι δυνατόν μιά τέτοια ευχή να την φοβηθεί ο διάβολος .

Οι δικαιολογίες «πού να βρω» παπά τέτοιαν ώρα;» δεν στέκουν. Προσευχήσου με απλά λόγια και γνωστές προσευχές στον Θεό να σε λυτρώση από την επήρεια τού διαβόλου. Και με την πρώτη ευκαιρία πήγαινε σε παπά πνευματικό. Όχι μόνο για να σε απαλλάξει από το μάτιασμα. ‘ Αλλά κυρίως ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΗΣ.

Άν δέν βρίσκουμε “τέτοια ώρα” ιερέα μπορούμε νά διαβάσουμε εμείς κάποιες ευχές χρησιμοποιώντας καί τόν Σταυρό.

Ευχή επί βασκανίαν.

Του Κυρίου δεηθώμεν.
Κύριε ο Θεός ημών, ο Βασιλεύς των αιώνων, ο παντοκράτωρ και παντοδύναμος, ο ποιών πάντα και μετασκευάζων μόνω τω βούλεσθαι, ο την επταπλάσιον κάμινον και τη φλόγα την εν Βαβυλώνι εις δρόσον μεταβαλών και τους αγίους σου τρεις Παίδας σώους διαφυλάξας, ο ιατρός και θεραπευτής των ψυχών ημών, η ασφάλεια των εις σε ελπιζόντων, σου δεόμεθα και σε παρακαλούμεν, απόστησον, φυγάδευσον και απέλασον πάσαν διαβολική ενέργειαν, πάσαν σατανικήν έφοδον και πάσαν επιβουλήν, περιέργειάν τε πονηρά και βλάβη των οφθαλμών βασκανίαν των κακοποιών και πονηρών ανθρώπων υπό του δούλου σου […], και ή υπό ωραιότητος ή ανδρείας ή ευτυχίας ή ζήλου και φθόνου ή βασκανίας συνέβη, αυτός, φιλάνθρωπε Δέσποτα, έκτεινον την κραταιάν σου χείρα και τον βραχιονά σου τον ισχυρόν και ύψιστον, και επισκοπών επισκόπησον το πλάσμα σου τούτο , και κατάπεμψον αυτώ Άγγελον ειρηνικόν, κραταιόν, ψυχής και σώματος φύλακα, ος επιτιμήσει και απελάσει απ’αυτού πάσαν πονηράν βουλήν, πάσαν φαρμακείαν και βασκανίαν των φθοροποιών και πονηρών ανθρώπων , ίνα υπό σου ο σος ικέτης φρουρούμενος, μετ’ ευχαριστίας ψάλλη σοι «Κύριος εμοί βοηθός, και ου φοβηθήσομαι τι ποιήσει μοι άνθρωπος» και πάλιν «ου φοβηθήσομαι κακά, ότι σοι μετ’ εμού ει, ότι συ ει ο Θεός, κραταίωμά μου, ισχυρός εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του μέλλοντος αιώνος». Ναι, Κύριε ο Θεός ημών, φείσαι του πλάσματός σου, και σώσον τον δούλο σου από πάσης βλάβης και επήρειας της εκ βασκανίας γινομένης, και ανώτερον αυτόν παντός κακού διαφύλαξον, πρεσβείαις της υπερευλογημένης, ενδόξου Δεσποινής ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, των φωτοειδών Αρχαγγέλων, και παντών σου των Αγίων. Αμήν.

Καλό είναι νά χρησιμοποιήσουμε καί λιβάνι θυμιάζοντας πρώτα τά εικονίσματα ( πού πρέπει νά υπάρχουν σε κάθε χριστιανικό σπίτι) καί μετά θυμιάζοντας τόν πάσχοντα καί ότι φορούσε αυτός ( παλτό, σακάκι) τήν ώρα πού τού συνέβει τό μάτιασμα, μιά καί έχει υποστεί προφανώς δαιμονικό “σάρωμα” κάποιας ζηλόφθονης ματιάς, ( σκανάρισμα…)

Καλό είναι ακόμη γιά τέτοιες περιπτώσεις ξεματιάσματος νά διατηρούμε σ΄ ένα κουτάκι αποξηραμένα λουλουδάκια από τόν Σταυρό τής εκκλησίας πού δίνονται 2 φορές τόν χρόνο στούς πιστούς. Μία φορά δίνονται τής Σταυροπροσκυνήσεως (τώρα πλησιάζει) καί μία στίς 14 Σεπτεμβρίου στήνΎψωση τού Τιμίου Σταυρού.

Προσοχή όμως: μέ λουλουδάκια από τόν δίσκο τού Τιμίου Σταυρού ( τά ζητάμε από τούς ιερείς) κι΄ όχι από αυτά πού μοιράζουν έξω.

Μέ τά λουλουδάκια αυτά συνήθως οί ευσεβείς Χριστιανοί φτιάχνουν πρόσφορο χωρίς προζύμι λόγω θαυματουργικής επενέργειας τού Αγίου Πνεύματος πού ζωοποιεί τό προζύμι καί ανυψώνει τό ζυμάρι φουσκώνοντάς το σάν νά είχε μαγιά μέ ζωντανούς μύκητες ζύμωσης.

Θυμιάζουμε μέ λιβάνι καί λίγα λουλουδάκια τού Σταυρού καί αυτό αρκεί.

Δημοσιεύθηκε ΕΔΩ

ΤΟ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ

Συχνά, όταν παθαίνουμε κάτι – είτε έχει σχέση με την υγεία μας, είτε με τα οικονομικά, είτε με τα οικογενειακά μας, κάνουμε εύκολα την διάγνωση: ΜΑΤΙΑΣΜΑ! Σίγουρα κάποιος μας μάτιασε! Δεν εξηγείται αλλιώς. Τόσο ξαφνικά και χωρίς αιτία να πάθωμε κακό! 100% πρόκειται για μάτιασμα!

Και τώρα τι κάνουμε;

Μα φυσικά θα καταφύγουνε στην κυρία τάδε πού ξεματιάζει! Και η κυρία τάδε με ύφος «εκατό καρδιναλίων» κάνει κάτι παράξενες τελετές, νεράκια ή καρβουνάκια. Και λέει κάτι παράξενες ευχές, πού ενώ αρχίζουν με προσευχή στον Χριστό και στους αγίους Αναργύρους, συνεχίζουν με κάτι φαιδρά (για να μη πούμε βλάσφημα) λόγια για την Παναγία, πού «λούστηκε και χτενίστηκε» και…μη χειρότερα! Και στο τέλος 9 φορές το «Πάτερ ημών», για να είναι εκκλησιαστικό και το φινάλε!…

Μα είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Προφανώς ΟΧΙ!

Ας προσπαθήσουμε όμως να βάλουμε τα πράγματα στην Θέση τους.

Το μάτιασμα (βασκανία) μπορεί πράγματι να συμβή. Και συμβαίνει συνήθως, όταν κάποιος εστιάζει το μάτι του σε κάποιο πρόσωπο, είτε με διάθεση φθόνου ή μίσους ή εκδικήσεως. Παρακινεί έτσι τον διάβολο να βλάψη το πρόσωπο αυτό. (Κάτι παρόμοιο ή και χειρότερο συμβαίνει, όταν στείλη κανείς προφορικά κάποιον…στον διάβολο ).

Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε, ότι ανθρώπους πού έχουν συνειδητή πνευματική ζωή (με ΑΝΕΛΛΙΠΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟ και ΤΑΚΤΙΚΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ) δεν τούς πιάνει το μάτι.

Αλλά κι αν τυχόν συμβή κάτι, οι σωστοί Χριστιανοί δεν καταφεύγουν σε κομπογιαννίτισσες ξεματιάστρες, άλλά στην ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΙΣΧΥΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ, δηλαδή στην ΙΕΡΟΣΥΝΗ.

Μόνο ο Ιερέας έχει δικαίωμα να διάβαση την ειδική ευχή «εις βασκανίαν». Μιά ευχή πού δεν περιέχει ανόητα λόγια, άλλά επικαλείται ξεκάθαρα τον μόνον «ιατρόν και Θεραπευτήν των ψυχών ημών». (Ξέρετε, άραγε, καμμιά ευχή της ‘Εκκλησίας πού να περιέχει αρλούμπες; Και είναι δυνατόν μιά τέτοια ευχή να την φοβηθεί ο διάβολοςWink.

Οι δικαιολογίες «πού να βρω» παπά τέτοιαν ώρα;» δεν στέκουν. Προσευχήσου με απλά λόγια και γνωστές προσευχές στον Θεό (χωρίς λαδάκια και καρβουνάκια) να σε λυτρώση από την επήρεια τού διαβόλου. Και με την πρώτη ευκαιρία πήγαινε σε παπά πνευματικό. Όχι μόνο για να σε απαλλάξει από το μάτιασμα. ‘ Αλλά κυρίως ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΗΣ.

Πρέπει επιτέλους να πάψουμε να βλέπουμε τον παπά σαν τον μάγο, πού θα μας γλυτώση αυτόματα από το κακό. Χρειάζεται και η δική μας συμμετοχή στην θεραπεία. Και αύτή η συμμετοχή είναι η ειλικρινής εξομολόγηση. Και ο δυναμικός αγώνας της μετανοίας.

Νοέμβριος 1989, Αρχιμ. Β. Λ.

πηγή:

http://www.zoiforos.gr/

About these ads

Δεν επιτρέπονται σχόλια.