ΠΑΝΕ ΠΙΣΤΗ ΜΙΑ

Posted: 4 Σεπτεμβρίου 2009 in ΓΕΛΟΙΟ, ΚΕΙΜΕΝΑ, ΟΛΑ

Δημοσιεύθηκε ΕΔΩ

Πανεπιστήμια, πρυτάνεις, καθηγητές πανεπιστημίων. Μια ιστορία αθλιότητας.

Όλη η αλήθεια από πρώτο χέρι κι από την συμπεριφορά και το ήθος των ίδιων των καθηγητών.

Σύσσωμος ο πανεπιστημιακός κόσμος τυγχάνει υπό κατηγορία λόγω συνυπευθυνότητας. Ακόμα κι αυτοί που θεωρούνται «καλοί» δεν απαλλάσσονται των κατηγοριών, εκτός κι αν έχουν διαμαρτυρηθεί έντονα για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο. Εάν επρόκειτο για μια μειοψηφία απαράδεκτων καθηγητών, τότε πώς η πλειοψηφία των σωστών και έντιμων δεν είναι σε θέση να διορθώσει τα κακώς κείμενα στα πανεπιστήμια και ν’ αποβάλλει τους ανάξιους καθηγητές ή να εμποδίζει την είσοδό τους σ’ αυτά;

Τα πρώτα θλιβερά συμπτώματα που υπέπεσαν στην αντίληψή μου από τα μέσα ήδη της δεκαετίας του 1980:
Πτυχιούχος φιλόλογος αγνοούσε ότι η πόλη των Σερρών απείχε κατά πολύ μικρότερη χιλιομετρική απόσταση από την πόλη της Αλεξανδρούπολης. Η εν λόγω φιλόλογος μάλιστα διέθετε τίτλο μεταπτυχιακών σπουδών και επί πλέον είχε κληθεί ως εισηγήτρια σε επιστημονικό συνέδριο, σχετικό με την επιστήμη της, το οποίο διεξήχθη στην πόλη της Αλεξανδρούπολης. Κι ακόμη περισσότερο: η κυρία αυτή είχε γράψει και εκδώσει ολόκληρο βιβλίο, εκατοντάδων σελίδων!
Πτυχιούχος φυσικός ισχυρίζονταν ότι το νερό στερεοποιείται (γίνεται πάγος) στους +4 0C , ο οποίος επέμενε, σαν γάιδαρος, ακόμη κι όταν παραδέχτηκε ότι το φαινόμενο αυτό λάμβανε χώρα κάτω από πίεση μιας ατμόσφαιρας! Η μάνα μου που δεν μπόρεσε να πάει σχολείο, λόγω του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, γνώριζε ότι μέσα στη φύση το νερό παγώνει στους 0 0C.
Θα μου πείτε ότι είναι δυνατόν να πήρε ο άνθρωπος αυτός πτυχίο φυσικού. Ναι, διότι ήταν διορισμένος καθηγητής στην δημόσια εκπαίδευση. Θα ρωτούσε κανείς με το δίκιο του, το πώς και το γιατί κόλλησε το μυαλό του στο +4 0C , αντί στο 0 0C που είναι και πιο στρογγυλός αριθμός.
Πράγματι το νερό (ύδωρ) στην θερμοκρασία αυτή (πάντοτε σε πίεση μιας ατμόσφαιρας) παρουσιάζει μια ανωμαλία (συγκεκριμένα από τους +4 0C και μέχρι τους -273 0C, που η τελευταία είναι η κατώτερη θερμοκρασία που μπορεί να υπάρξει, θεωρητικά και πρακτικά). Ας την αναφέρουμε για τους περίεργους: το νερό λοιπόν είναι το μοναδικό υλικό (χημική ένωση) που συμπεριφέρεται ανώμαλα (εντελώς αντίθετα) ως προς την θερμική συστολή και την διαστολή του. Δηλαδή μέσα σ’ αυτό το θερμοκρασιακό φάσμα (+4 0C και μέχρι τους -273 0C), όταν ψύχεται, αντί να συστέλλεται διαστέλλεται!
(για περισσότερα διαβάστε: http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=185 ). Εάν λοιπόν διαβάσετε εκεί θα πληροφορηθείτε ότι εάν το νερό δεν διέθετε αυτήν του την «ανωμαλία», τότε μάλλον δεν θα υπήρχε ζωή πάνω στη γη – τουλάχιστον όπως αυτή που γνωρίζουμε.
Γιατί όμως σας ζάλισα μ’ αυτό το μάθημα; Μα, αυτό το μάθημα δεν θα έπρεπε να το έχουν μάθει όλοι οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων, ασχέτως ειδικότητας; Και να μη το έχουν μάθει άπαντες οι πτυχιούχοι των φυσικών επιστημών!
Και μια γενικευμένη σχεδόν αμάθεια, των πάσης φύσεως πτυχιούχων των ελληνικών πανεπιστημίων: Είναι μάλιστα ευκαιρία να την διαπιστώσετε ανά πάσα ώρα και στιγμή. Αρκεί να ρωτήσετε στον οποιονδήποτε πτυχιούχο την εξής απλή ερώτηση:
Πώς γίνεται από την φλόγα της φωτιάς να βγαίνει νερό; Ή ακόμα περισσότερο: πότε μια φλόγα φωτιάς αποτελείται από σκέτο νεράκι; Νομίζεται ότι πρόκειται για κάποιο μυστήριο; Κι όμως, πρόκειται για την πιο απλή εξήγηση. Ιδού:
http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=135

Οι λόγοι της θλιβερής υποβάθμισης των ελληνικών πανεπιστημιακών σχολών είναι πολυποίκιλοι. Το κατά δύναμιν, μέσα από τον παρόντα ιστότοπο, ήδη καταπιαστήκαμε με κάποιους απ’ αυτούς.
Θα δώσουμε τώρα τον λόγο σε κάποιον έμπειρο και άμεσο γνώστη της κακοδαιμονίας που μαστίζει το πανεπιστημιακό κατεστημένο της χώρας μας. Αξίζει τον κόπο να τον παρακολουθήσουμε με μεγάλη προσοχή.

Από http://freeinquiry.gr/pro.php?id=597

ΟΙ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΟΠΑΤΕΡΕΣ, ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ ΠΡΥΤΑΝΙ !

Ο τέως πρύτανις κ. Βασίλης Φίλιας μιλάει

για την κρίση και τα αδιέξοδα της σημερινής Παιδείας

Τα πανεπιστήμια έχουν μεταβληθεί σε πεδία συγκρούσεων. Ορισμένοι από το διδακτικό προσωπικό δεν έχουν ούτε καν τα στοιχειώδη προσόντα. Η μεγάλη φοιτητική συμμετοχή στην εκλογή πρυτάνεων, προέδρων κ.λπ. ανέδειξε τους «φοιτητοπατέρες». Πρυτάνεις στήριξαν σ’ αυτούς την εκλογή τους παραθέτοντας δεξιώσεις, μπάρμπεκιου κ.λπ. στην αγωνιώδη προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν φοιτητικούς ψήφους. Πολλοί καθηγητές ανεβαίνουν τις βαθμίδες αυτόματα, χωρίς να παράγουν έργο και καταδιώκουν τους προικισμένους ερευνητές. Για όλα αυτά, για τη συνεχιζόμενη κρίση και τα αδιέξοδα της Παιδείας μας μίλησε ο τέως πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Βασίλης Φίλιας.

H ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ κ. Β. ΦΙΛΙΑ

– Κύριε Φίλια, γιατί υπάρχει αυτή η μόνιμη αναταραχή στον χώρο της Παιδείας;

– Η αναταραχή στον χώρο της Παιδείας, δεν είναι πρωτογενής, είναι δευτερογενής, που σημαίνει πρακτικά, ότι υποκινείται από ομάδες συμφερόντων, όλων των κατηγοριών. Ο τρόπος, με τον οποίο λειτουργούν τα πανεπιστήμια σήμερα, είναι απαράδεκτος από κάθε άποψη.

Ο περίφημος νόμος-πλαίσιο 1268, μπορώ να πω, ότι κατέστρεψε ολοσχερώς την Ανώτατη Παιδεία, οδηγώντας την στην άβυσσο. Δημιούργησε προϋποθέσεις ανάδειξης κατηγοριών ανθρώπων και στο επίπεδο του διδακτικού προσωπικού, οι οποίοι δεν έχουν ούτε καν τα στοιχειώδη προσόντα.

Πέραν τούτου ο νόμος αυτός επέτρεψε να ελεγχθούν τα πανεπιστήμια από δυνάμεις τέτοιες, οι οποίες δεν ενδιαφέρονται για την Παιδεία. Εάν συνεχίσουμε λοιπόν έτσι, τότε υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε τα πάντα, αδυνατώντας να συναγωνισθούμε την υψηλόβαθμη Παιδεία των ξένων πανεπιστημίων.

Επαγγελματίες «φοιτητοπατέρες»

Οι φοιτητοπατέρες» ισχυρίζονται, ότι: «εμείς βγάζουμε πρύτανι». Ο κόσμος δεν γνωρίζει, ότι η συμμετοχή των φοιτητών στην εκλογή του πρυτάνεως υπερέβη το 45%, ενώ έπρεπε να είναι μόνον 20%. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν, τι είδους συναλλαγές γίνονταν. Ορισμένοι πρυτάνεις στήριξαν την εκλογή τους σ’ αυτό τον τερατώδη μηχανισμό κι έφτασαν στο σημείο να παραθέτουν δεξιώσεις, μπάρμπεκιου κ.λπ. στην αγωνιώδη τους προσπάθεια να εξασφαλίσουν φοιτητικούς ψήφους.

Τώρα έχουμε επαγγελματίες φοιτητο-συνδικαλιστές, ο καθένας εκ των οποίων ανήκει και σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Τα οφέλη, που αποκομίζουν από αυτό, είναι τεράστια, και όσον αφορά στην επιείκεια, με την οποία αντιμετωπίζονται στις εξετάσεις και στη δυνατότητα διορισμών τους σε θέσεις εντός και εκτός πανεπιστημίου, αλλά και όσον αφορά στην προετοιμασία τους για πολιτικές καρριέρες και την αναρρίχησή τους στην εξουσία. Αυτή η κατηγορία, η οποία υποτίθεται ότι είχε το δικαίωμα να εκφράζει την άποψη του συνόλου των φοιτητών, κατάντησε να σημαίνει, ότι αυτοί οι φοιτητο-συνδικαλιστές καθόριζαν την πορεία του πανεπιστημίου!

– Κάποιος «φοιτητοπατέρας» δήλωσε δημόσια, ότι ο ίδιος έδινε από πριν κατάλογο με ονόματα φοιτητών, που «έπρεπε» ο καθηγητής να περάσει. Είναι αλήθεια αυτό;

– Βεβαίως, παρενέβαιναν και εκεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Εφ’ όσον υπήρχαν ενδοτικοί ή φιλόδοξοι καθηγητές, οι οποίοι θα έκαναν τα πάντα, για να ανεβούν τα σκαλοπάτια της ιεραρχίας, όχι μόνον δεν τους επέπλητταν, αλλά είχαν και πλήρη εξάρτηση από αυτούς. Όμως δεν μπορούμε να το γενικεύσουμε αυτό, παρ’ ότι συνέβαινε σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Υπάρχει μία μεγάλη κατηγορία καθηγητών, οι οποίοι είναι παράγωγα του νόμου 1268, ανελίχθηκαν δηλαδή επιστημονικά, όχι επειδή είχαν τα απαιτούμενα προσόντα ή παρουσίασαν κάποιο επιστημονικό έργο. Το 94% των βοηθών, που δεν είχαν ακόμη διδακτορικό το 1982, όταν άρχισε να ισχύει ο εν λόγω νόμος, σήμερα είναι τακτικοί καθηγητές. Το ίδιο ισχύει βεβαίως και για μία κατηγορία πρυτάνεων, αλλά δεν μπορούμε να πούμε αβασάνιστα, ότι όλοι οι πρυτάνεις είναι έτσι.

Ακαδημαϊκή αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή

– Αληθεύει, ότι ορισμένοι καθηγητές επιτρέπουν στους προ-πτυχιακούς φοιτητές να διδάσκουν αντ’ αυτών, ενώ οι ίδιοι απουσιάζουν;

– Αυτό κι αν είναι μία κατάσταση εντελώς απαράδεκτη, που αγγίζει τα όρια της παράνοιας. Το έχω ζήσει και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά και σε άλλα, να πηγαίνουν οι φοιτητές για εξετάσεις και ποτέ τους να μην έχουν δει τον καθηγητή τους στις αίθουσες, να τους είναι τελείως άγνωστος! Διότι πολλοί καθηγητές, αντί να διδάξουν οι ίδιοι, στέλνουν διάφορα πρόσωπα, όπως προπτυχιακούς φοιτητές, να διδάξουν, οι οποίοι απλώς παπαγαλίζουν το βιβλίο του καθηγητή τους.

– Στην Ελλάδα γιατί δεν αλλάζουν αντικείμενο διδασκαλίας οι καθηγητές, όπως γίνεται στα σοβαρά πανεπιστήμια του εξωτερικού;

– Πράγματι στα πανεπιστήμια του εξωτερικού κάθε καλοκαίρι, μετά το τέλος των εξετάσεων, γίνονται συσκέψεις των καθηγητών, οι οποίοι συζητούν το τι θα διδάξουν το επόμενο έτος. Γίνεται μία ανακατανομή της ύλης, προστίθενται νέα τμήματα της διδακτέας ύλης από τους καθηγητές, που αλλάζουν και εμπλουτίζουν το αντικείμενό τους. Αυτή η συνεχής επανάληψη, που γίνεται στην Ελλάδα, είναι ολέθρια, διότι είναι εις βάρος κάθε προόδου. Κατασκευάζουν ανθρώπους ικανούς μόνον για έναν αργό μηρυκασμό, εμποδίζοντας την πρόοδο και την εξέλιξη, που τρέχουν με γοργούς ρυθμούς. Στα πανεπιστήμιά μας υπάρχουν καθηγητές, οι οποίοι διδάσκουν επί δεκαετίες ολόκληρες την ίδια στάσιμη ύλη του δικού τους βιβλίου χωρίς όλα αυτά τα χρόνια να το έχουν ανανεώσει συμπεριλαμβάνοντας τα νέα δεδομένα, τις νέες έρευνες, τις ανακαλύψεις, τις νέες προτάσεις της Επιστήμης.

Μία κατηγορία καθηγητών αυτής της νοοτροπίας, που σας περιέγραψα προηγουμένως, γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα. Οι γνώσεις τους είναι τόσο περιορισμένες, ώστε δεν τολμούν ούτε και θέλουν να κοπιάσουν να μάθουν κάτι, προκειμένου να πάνε παραπέρα. Πολλοί καθηγητές ανεβαίνουν τις βαθμίδες αυτόματα, χωρίς να παράγουν έργο, χωρίς να καταβάλλουν κόπο. Διαδικασία αναρρίχησης, που εγώ αποκαλώ «ακαδημαϊκή αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή». Σε αυτούς λοιπόν δεν αρέσουν οι προικισμένοι ερευνητές και τους καταδιώκουν, διότι ανατρέπουν τις εσωτερικές ισορροπίες. Τους θεωρούν ξένο σώμα, διότι η σύγκριση μαζί τους θα είναι συντριπτική.

Ένα νέο είδος Μεσαίωνα

– Άρα με στείρα πανεπιστήμια και με στείρα έρευνα τι αποτελέσματα θα έχουμε πλέον;

– Γενικότερα η σημερινή αντίληψη της Τεχνοκρατικής Παιδείας θέλει να δημιουργεί τέλεια γρανάζια της μεγάλης κοινωνικής μηχανής, τα οποία θα λειτουργούν ακριβώς όπως και τα διάφορα εξαρτήματα μιας μηχανής. Αλλά η Ελληνική Παιδεία είναι τόσο υποβαθμισμένη, που ούτε αυτό πετυχαίνει. Θέλουν οπωσδήποτε ανθρώπους σκλάβους και μαριονέττες, οι οποίοι συνειδητά η ασυνείδητα θα υπηρετούν το Σύστημα και τις σχέσεις κυριαρχίας ως έχουν, ώστε να μην απειλούν την υπάρχουσα παγιωμένη κατάσταση. Τα όπλα τους είναι η ασάφεια και εν συνεχεία η τύφλωση.

Οι αρχαίοι Έλληνες, που ήταν οι πρώτοι που συνέλαβαν τις ιδέες Άνθρωπος και Παιδεία, διακήρυξαν, ότι ο σκοπός της Παιδείας είναι να δημιουργεί ανθρώπους με ισχυρές και κριτικές προσωπικότητες. Το ίδιο έλεγε και ο Διαφωτισμός, αλλά σήμερα έχει καταργηθεί και η έννοια της Παιδείας και οι Αρχές του Διαφωτισμού. Αυτό είναι ένα νέο είδος Μεσαίωνα, πιο συγκεκαλυμμένο. Χτυπούν λίγο-λίγο τον εγκέφαλο, μέχρι να τον αχρηστεύσουν, χωρίς να γίνονται αντιληπτοί, ώστε να προστατεύονται από τις ανοιχτές συγκρούσεις και τις συνέπειες, που ακολουθούν.

– Γιατί επιτρέπουμε την παρέμβαση της Εκκλησίας στην Παιδεία; Δεν πρέπει να απομακρυνθεί η Εκκλησία από το Υπουργείο Παιδείας;

– Ένα μεγάλο μέρος του λαού δεν θέλει να αποκοπεί από την εκκλησιαστική παράδοση, και συνεπώς δεν είναι εύκολο να ανατραπεί η κατάσταση. Βεβαίως η Εκκλησία δεν στηρίζεται στην ελεύθερη γνώση, αλλά στην «εξ αποκαλύψεως». Τώρα μάλιστα, που οι πολιτικές ιδεολογίες βρίσκονται σε ύφεση, και ο «υπαρκτός Σοσιαλισμός» ηττήθηκε, το σύστημα βασίζεται σε δύο σκέλη: Το ένα σκέλος είναι, ότι ζούμε ή υποτίθεται ότι ζούμε το τέλος των ιδεολογιών, και το δεύτερο, ότι η όλη σύλληψη της έννοιας του Ανθρώπου και της έννοιας του Σύμπαντος ξαναγίνεται θεολογική. Οι θέσεις των Εκκλησιών και των θρησκειών παγκόσμια έχουν ενισχυθεί.
– Σήμερα έχουμε μία διαστροφή του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου.

– Το πανεπιστημιακό άσυλο έχει την έννοια της εξασφάλισης της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Το να χρησιμοποιείται όμως το πανεπιστήμιο ως χώρος εξόρμησης διαφόρων αλητοειδών στοιχείων όλων των κατηγοριών, ως χώρος παρασκευής εκρηκτικών για διάπραξη αδικημάτων πάσης φύσεως, όπως η διακίνηση ναρκωτικών, η καταστροφή του πανεπιστημιακού εξοπλισμού και οι ξυλοδαρμοί, αυτό είναι εντελώς έξω από κάθε αντίληψη περί ασύλου. Γι’ αυτό τον λόγο σήμερα πλέον πρέπει να ξεκαθαριστεί τι σημαίνει άσυλο. Ανοχή σ’ αυτό το επίπεδο σημαίνει συνενοχή στα διαπραττόμενα αδικήματα.

– Η Παιδεία πρέπει να είναι δημόσια η ιδιωτική;

– Ο αείμνηστος καθηγητής Σάκης Καράγιωργας είχε δηλώσει, ότι η Δημόσια Παιδεία η θα αναβαθμισθεί και θα προχωρήσει θετικά ή θα καταποντισθεί. Όσον αφορά στο θέμα της Ιδιωτικής Παιδείας, το πράγμα δεν είναι απλό για τον εξής λόγο: Εάν δεν υπάρξουν μηχανισμοί ελέγχου, η Ιδιωτική Παιδεία μπορεί να σου περάσει θέσεις και απόψεις όλων των τάσεων, υποστηρίζοντας τα συμφέροντα των παγκόσμιων και κυρίαρχων οικονομικο-πολιτικών δυνάμεων. Ο κορμός της Παιδείας πρέπει να είναι δημόσιος, αλλά διαφωνώ και με την απόλυτη τοποθέτηση, ότι τάχα θα έρθουν τα πάνω-κάτω με την Ιδιωτική Παιδεία. Τα πάντα είναι θέμα ρυθμίσεων, και μπορούμε να τα ρυθμίσουμε. Η μεγίστη προσοχή πρέπει να δοθεί στο ποιοί θα είναι αυτοί, που θα ελέγχουν.

– Στο παρελθόν αγωνιστήκατε για τη διδασκαλία της αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας.

– Πρέπει να δώσουμε τη μάχη, και όχι μόνο για να σταματήσουμε την φθορά της Γλώσσας, αλλά για να πετύχουμε την ανάκαμψή της. Και η ανάκαμψη δεν γίνεται, εάν δεν αντιληφθούμε, ότι η Γλώσσα έχει συνέχεια και είναι υπόθεση όλων μας. Συνεπώς επάνοδος στις γλωσσικές ρίζες, στα αρχαία Ελληνικά. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται:

• Ενίσχυση των ωρών διδασκαλίας από το πρωτότυπο.

• Επανίδρυση των Κλασικών Λυκείων κ.λπ..

• Εκπαιδευμένοι φιλόλογοι, τους οποίους θα βοηθήσουμε με συστηματική επιμόρφωση, ώστε να γνωρίσουν τη Γλώσσα καλά, για να την διδάξουν σωστά.

Αγγελική Ρέτουλα

Από http://roides.wordpress.com/2009/08/11/11aug09/

Δ. Παντερμαλής, ένας άνθρωπος της εποχής του
11/08/2009 από Po

(τ. Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, καθηγητής, πρόεδρος Μουσείου)

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Aντιγράφω από τη δήλωση του καθηγητή Παντερμαλή όπως δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία»:
«Δημ. Παντερμαλής: Κανονικά θα προβάλλεται το φιλμ του Γαβρά… ο κ. Γαβράς διευκρίνισε απολύτως ότι στην επίμαχη σκηνή του φιλμ δεν απεικόνιζε ούτε υπονοούσε ότι οι καταστροφές έγιναν από ιερείς, αλλά από ανθρώπους της εποχής….Κατόπιν αυτής της αυτονόητης διευκρίνισης του κ. Γαβρά, την οποία ως ιστορική αποτύπωση αποδέχεται το Μουσείο, το ενημερωτικό φιλμ θα συνεχίσει να προβάλλεται κανονικά».

Μερικά σχόλια:
1. Η εφημερίδα αντί να προβάλει (και να αναρωτηθεί αν αληθεύει) την αναπάντεχη (ψευδή όπως αποδείχθηκε) ταπεινωτική υπαναχώρηση-δήλωση μετανοίας του Κ. Γαβρά, διαβάζει την είδηση ανάποδα, ως δικαίωση του σκηνοθέτη, συγχέοντας την επιθυμία της με την πραγματικότητα.
2. Τα περί «ανθρώπων της εποχής», συνιστούσαν αυτονόητα, βιασμό της ιστορικής αλήθειας, γελοία υπεκφυγή, μικροπρεπή συμβιβασμό και αξιοθρήνητη διατύπωση. Ισχυρίστηκε κανείς πουθενά και ποτέ, πως άνθρωποι άλλης εποχής ταξίδεψαν με μηχανή του χρόνου, από το παρελθόν ή το μέλλον και επιτέθηκαν στον Παρθενώνα;
3. Είναι φανερό πως μια τέτοια ανόητη δήλωση αποσκοπούσε στην απόκρυψη των αυτονόητων ευθυνών της Εκκλησίας. Είναι αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός, που δεν επιτρέπεται να το αγνοεί ούτε ένας μαθητής της Γ΄Δημοτικού, πολλώ μάλλον ένας πανεπιστημιακός, πως οι ορθόδοξοι Ρωμαίοι αυτοκράτορες και ρασοφόροι με διατάγματα, με παραινέσεις είτε και με τα ίδια τους τα χέρια οι δεύτεροι, όχι μόνο κατέστρεψαν μνημεία, όχι μόνο γκρέμισαν ή βανδάλισαν αγάλματα χαράζοντας στην καλύτερη περίπτωση σταυρούς πάνω στα πρόσωπά τους, όχι μόνο έκαψαν συγγράμματα, όχι μόνο έκλεισαν Φιλοσοφικές Σχολές, όχι μόνο έχτισαν πάνω σε ξένα θεμέλια, όχι μόνο χρησιμοποίησαν υλικά κατεδάφισης, αλλά κατακρεούργησαν και ανθρώπους, με κορυφαία τη φιλόσοφο Υπατία. Σε τι ποσοστό όλα αυτά εκτελέστηκαν από λαϊκούς ή ιερείς-και πάντως όχι έτσι βλακωδώς αόριστα από ανθρώπους της εποχής- έχει μικρή σημασία, αφού ηθική αυτουργός του ανοσιουργήματος ήταν η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι φυσικοί αυτουργοί ήταν κληρικοί, απλά μέλη της και πάντα εντολοδόχοι της. Ο ίδιος ο κ. Παντερμαλής (καθηγητής της κλασικής Αρχαιολογίας) δεν φαίνεται να αμφισβήτησε το γεγονός (αμφισβητήθηκε από άλλους και θέλει συζήτηση) πως ακόμη και στον Παρθενώνα έγιναν καταστροφές-έτσι όπως δείχνει ο Γαβράς μάλιστα-αλλά επικέντρωσε στην αθώωση της Εκκλησίας, μέσω του αποχαρακτηρισμού των καταστροφέων, που απογυμνώθηκαν από κάθε ιδιότητα πλην αυτής των ανθρώπων της εποχής τους (!).
4. Η λογοκρισία της Ιστορίας και μάλιστα της ιστορίας της πατρίδας και μάλιστα σε ένα κομμάτι της που αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά, είναι πράξη κατάπτυστη. Η μη παραδοχή του γεγονότος και μάλιστα παρά τον διεθνή σάλο και η καταφυγή σε ανόητα σοφίσματα και κουτοπόνηρα ψέματα κάνει την εσχάτη πλάνη χείρονα της πρώτης. Το θέμα δεν είναι αν τα γεγονότα έγιναν ακριβώς όπως τα έδειξε ο Γαβράς, ενδεχομένως με κάποια καλλιτεχνική ελευθερία… Η ουσία είναι πως η Εκκλησία είναι ένοχη για τεράστιας έκτασης καταστροφή αρχαιοτήτων και θέλει αυτό το γεγονός λογοκριμένο.

Πριν να λαλήσει ο πετεινός, ο κ. Γαβράς αποκάλυψε τις νέες λαθροχειρίες του κ.Παντερμαλή.
«Δεν μίλησα ποτέ για “ανθρώπους της εποχής”», λέει από τη μεριά του στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Γαβράς. «Κάναμε πράγματι εκτενή διάλογο, όμως ο κ. Παντερμαλής δεν μου διάβασε κατόπιν την ανακοίνωσή του πριν τη δώσει στη δημοσιότητα. Δεν ήταν “άνθρωποι της εποχής”, ήταν παλαιοχριστιανοί. Έχει μεγάλη διαφορά. Δεν ήταν αναγκαστικά ρασοφόροι, οι χριστιανοί της εποχής ντύνονταν συχνά με μαύρα. Αλλά δεν ήταν και οποιοιδήποτε πολίτες, ήταν εκπρόσωποι, πολλές φορές και επίσημοι, μιας θρησκείας. Οι χριστιανοί κατέστρεψαν τα είδωλα, είναι γνωστό, και ένας ιστορικός όπως ο κ. Παντερμαλής προφανώς το ξέρει. Προσπαθεί όμως να αφαιρέσει το στοιχείο ενοχής της Εκκλησίας, σε μια προσπάθεια να δείξει ότι η Εκκλησία δεν είχε τίποτα να κάνει με αυτό. Και αυτό, ενδεχομένως λόγω πιέσεων που- διαβάζω στον Τύπο, δεν ξέρω- δέχεται από αυτή την πλευρά η οποία, τόσους αιώνες μετά, δεν θέλει να αποδεχθεί την αλήθεια. Πρόκειται για μια πολύ λυπηρή υπόθεση. Είναι καιρός να υπάρξει ο διαχωρισμός. Οι άνθρωποι της Εκκλησίας να ασχολούνται με τα θέματα της μεταφυσικής και οι άνθρωποι της πολιτικής με την ιστορία και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Δυστυχώς στην Ελλάδα οι χριστιανοί δεν θέλουν να παραμείνουν στον χώρο των δικών τους αρμοδιοτήτων- και δεν παρέμειναν ποτέ».

«Οι χριστιανοί κατέστρεψαν τα είδωλα, είναι γνωστό, και ένας ιστορικός όπως ο κ. Παντερμαλής προφανώς το ξέρει» …. …. Αλλά η επιλογή του μικρού μόνο μέρους – το οποίον κατόπιν ψαλιδίστηκε και αυτό- είναι μια άλλη πικρή ιστορία. «Πρόκειται για νοοτροπία του “παίρνω αυτό που θέλω”. Πρόκειται για άσκηση εξουσίας χωρίς αιδώ», λέει ο παγκοσμίου φήμης Έλληνας σκηνοθέτης».

Ο Κώστας Γαβράς λοιπόν, ο συμπατριώτης μας που μας τιμάει σε όλη τη γη, φέρθηκε άξια του ονόματός του.

Ο κ. Παντερμαλής είναι αναμφίβολα άνθρωπος της εποχής μας. Ξέρει τον δρόμο αυτού που οι πολλοί ονομάζουν Επιτυχία. Το τεράστιο επιστημονικό του κύρος του δίνει τη δυνατότητα να έχει και την εύνοια εθνικοφρόνων υπουργών της ΝΔ και να απολαμβάνει δικομματικής εύνοιας. Αυτόν τον δρόμο προς την επιτυχή ολοκλήρωση αγνοούσε ο περίφημος Τόμας Μορ (Εικ.1), ο Άγγλος καγκελάριος, γνωστός ως «Άνθρωπος για όλες τις εποχές», που πιστός στις αρχές του κατέληξε (1535) στο ικρίωμα.
http://en.wikipedia.org/wiki/A_Man_for_All_Seasons_(1966_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_More

Για τον κ. Παντερμαλή (στη φωτ. με απόστρατο Μακεδονομάχο, τ.διαχειριστή μυστικών κονδυλίων), δεν θέλω να πω τίποτα. Σημειώνω μόνο πως φέρεται ως μέντωρ της διάσημης πανεπιστημιακού και δημοσιογράφου και φίλης του Τρισμακαρος Χριστόδουλου κας Παναγιωταρέα.
http://www.i-m-patron.gr/news2/6_5_06_imerida%20synodoy%20_mme.html

Είναι ακόμη και τ. βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, διορισμένος στο Επικρατείας από τον κ. Σημίτη. Προσωπικά αρνούμαι να δεχτώ όσα αρνητικά έχουν γραφτεί για τον τρόπο ανέλιξης της φερόμενης ως φίλης του.
(Ανέλιξη της κυρίας Παναγιωταρέα Κυριακή, Μαρ 8 2009 Θεμης Λαζαριδης).

Εγώ πάντως πιστεύω ακράδαντα ότι η κ.Παναγιωταρέα διαθέτει τεράστιο ηθικό και επιστημονικό κύρος παγκόσμιας εμβέλειας.

Η ιδιότητα του συμπαραστάτη μιας τέτοιας πολυσχιδούς προσωπικότητος ασφαλώς κολακεύει τον κ.Παντερμαλή, αλλά η ιδιότητά του Έλληνος σοσιαλιστού, τα εξηγεί όλα. Ο Κ.Σημίτης, ο μόνος Έλληνας πρωθυπουργός που διαγράφτηκε από το ίδιο το κόμμα του (μαζί με τους υπουργούς του Κίμωνα Κουλούρη και Γιάννο Παπαντωνίου), ο άνθρωπος που κατάργησε τον φόρο των παγκαριών, που αύξησε τις στρατιωτικές δαπάνες και ψήφισε τον νόμο περί (μη) ευθύνης υπουργών, ήξερε να διαλέγει συνεργάτες (κ.κ.Μαντέλλη, Τσουκάτο, Βερελή κλπ), βουλευτές Επικρατείας (Δ.Παντερμαλή, Χρ.Ιακώβου-εθνικό μας προπονητή κλπ) και διάδοχο (ΓΑΠ).

Πες μου τους φίλους σου….

Αξίζει τον κόπο να επισκεφθεί κανείς το άρθρο στον ωσάνω ιστότοπο για να διαβάσει και τα σχόλια στο άρθρο. Εκεί υπάρχουν διευθύνσεις όπου καταγράφουν όλη την απόπειρα της κ. Παναγιωταρέα, η οποία σώνει και καλά επιθυμεί να καταλάβει πανεπιστημιακή έδρα, στα καλά καθούμενα, δίχως κανένα απαραίτητο προσόν.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.